5 oktober 2013 Kustmarathon Zeeland

Zaterdag 5 oktober meegedaan een de Kustmarathon Zeeland. Een marathon die er prat op gaat de mooiste en zwaarste van Nederland te zijn. Deze marathon heb ik uitgekozen als mijn eerste marathon. Het kan ook niet mooier voor een Zeeuw dan de eerste marathon in de eigen provincie te lopen. Waarom zou je de halve wereld af gaan reizen als je zo’n mooie marathon “om de hoek” kan vinden..

De race..
Een hardloopwedstrijd van Burgh Haamstede die over de stormvloedkering, de Veersemeer dam, ca 9-10km strand en door duinen naar Zoutelande gaat.. Meer informatie is te vinden de website Kustmarathon Zeeland

De trainingen..
Na 11 weken van training, had verkeerd geteld want eigenlijk is het schema bedoeld om in 13 weken te worden doorlopen.. Jammer maar helaas, heb het een beetje aan elkaar gerommeld om toch nog soort van goed te trainen.. Denk dat het op zich geen kwaad kan omdat ik de meeste trainingen uit het schema toch al regelmatig doe. Misschien in een wat andere combinatie en wat andere afstand.. Enigste uitzondering is de lange duurloop van >20km, dat doe ik normaal gesproken eigenlijk nooit. Daarnaast is er wel hier en daar een training tussen wal en schip geraakt en/of niet helemaal op juiste wijze of duur uitgevoerd. Mijn voorbereiding was dus verre van perfect. Het is niet anders.

Naast dat de voorbereiding niet perfect was kwam ik bijna 2 weken VOOR de marathon tot de conclusie dat mijn hardloopschoenen te slecht waren om nog langer te gebruiken. De nieuw aangeschafte schoenen hebben een aanmerkelijk andere opbouw wat tot problemen heeft geleidt. Afijn, ja ik wist dat je niet vlak voor de marathon van schoeisel verander, maar dit was een noodsituatie. Nogmaals, ik weet heel goed dat het allemaal minder handig is, maar dat kon mij niet stoppen..

Racedag..
‘s Morgens vroeg opgestaan en op pad naar Zoutelande om met de bus naar Burgh Haamstede te gaan. Daar was ik ruimschoots op tijd om de MTB toertocht te zien vertrekken. Zij reden ongeveer dezelfde route als wij liepen maar dan omgekeerd: van Zoutelande naar Burgh Haamstede.

Met de bus naar Burgh Haamstede, onderweg kwamen uiteraard de sterke verhalen en schokkende voorspellingen over het strand ruimschoots aan bod. Bij de sporthal in Burgh Haamstede paar bekenden begroet en daarna naar binnen en een kopje koffie (zwart geen suiker) gedronken met Robert (antieloop).  Even wat bijgepraat en om gaan kleden, omkleden meer in de zin van t-shirt uit, hardloopshirt aan. Camebak om doen, spieren insmeren, petje op en klaar…

Nog even een pre-race toilet bezoek en vooral een voorraad gelletjes (SIS, Berry cafeïne) meegenomen. 2 per uur is de geadviseerde dosis, dat leek mij wel wat. Tijdens de trainingen heb ik dat ook gebruikt en het bleek wel lekker te lopen. Terwijl wij rustig richting startvakken liepen ongeveer een kwartier voor de start een gelletje genomen zodat de extra energie vanaf de start zeker beschikbaar zou zijn. De lege verpakking netjes in een afvalbak gedeponeerd, voor mij vanzelfsprekend maar helaas niet voor iedere loper.

Nog een laatste sanitaire stop, enkele bekenden veel succes gewenst en wachten op de dingen die gaan komen.. zoals het startschot bijvoorbeeld.

De start..
Om precies 12 uur viel het startschot en waren we (bijna) vertrokken. De lopers op de voorste rij schieten dan gelijk weg en de volgende rijen gaan zich ook bewegen. Ongeveer 1 minuut na het startschot ging ik ook over de startlijn. Echt snel ging het in eerste niet, maar bij gebrek aan een goede warming up was dat niet zo heel erg. Het eerste stuk ging met een snelheid tussen 8 en 11km/uur door de straten van Burg Haamstede richting het strand. Bijna geen gelegenheid om in te halen.. Prima dus, er zouden nog genoeg kilometers komen om het gemiddelde wat op te vijzelen. Het was toch al niet de bedoeling om als een gek te starten dus kwam dat eigenlijk wel goed uit.

Lekker voor de afwisseling stukje over bospad lopen en over de duinen richting het eerste stuk strand. Op het strand liep het wel lekker, stevige ondergrond dus helemaal goed. Na een stukje liep de kopgroep al op de stormvloedkering. Die mannen liepen toch wel erg snel.

Eenmaal van het strand af door een stukje duin langs de drinkpost. Die was te druk, dus overgeslagen. Wel wat water uit mijn camelbak gedronken en ter verhoging van de feestvreugde een gelletje erbij genomen. De lege verpakking in een vuilnisbak gedaan en die gelijk open gezet voor de volgende loper. Wel erg jammer te zien dat anderen lege spullen voor de vuilnisbak gooien.. hoe moeilijk moet het zijn om even te stoppen.. alsof je als recreant het verschil maakt voor een wereldtijd :-) erg jammer en ik vind het bijzonder irritant gedrag. Neem anders de lege spullen gewoon mee, wat vol mee kon dat kan leeg ook mee. Goed, ik heb dan misschien gemakkelijk praten, want ik neem vol en leeg gewoon mee in de camelbak. Tenminste, als ik het niet in een afvalbak deponeer.

Stormvloedkering..
Door de duinen de stormvloedkering op, snelheid zat er met gemiddeld ruim 11.2km/uur prima in. Was geheel volgens plan en ruim binnen minimale doelstelling voor de <4 uur die ik in mijn hoofd had. Kwam geheel toevallig Wytze tegen, met hem ook een deel van de PZC familieloop halve marathon gelopen. We lopen allebei zo’n beetje zelfde snelheid en pas. Sympathieke man, heb mijn snelheid iets naar beneden aangepast en we hebben gezellig kletsend een kilometer of 12-14 gelopen. Ondertussen veel lopers, zowel alleen als groepjes, inhalend. Snelheid ondertussen op een lekker comfortabele 11-11.4km /uur houdend.. Het samen lopen was afgelopen toen we elkaar bij een drinkpost kwijt raakten. Dacht dat hij al voor mij liep, maar toen ik die man in had gehaald bleek hij het toch niet te zijn. Jammer, maar zo gaan die dingen nu eenmaal..

Onderweg zag ik een hardlopende dame die met lange tight en lange mouwen liep. Zij had het heel erg warm, gevalletje van de verkeerde kleding uitkiezen voor de race. Omdat het in ieder geval een graad of 17 zou worden had ik er vooraf al voor gekozen om met korte tight en korte mouwen te lopen. Dat bleek voor mij prima te werken, kreeg de indruk dat zij op dat moment ook liever iets anders aan had gehad..

Strand..
Op 1 uur en 43 minuten na de start kwam ik op het strand terecht, dat was op het schema wat ik vooraf bepaald had. Het strand was exact dat wat ik ervan had verwacht, mul zand. Zoekende naar dat ene stukje goed beloopbaar zand kwam ik uiteindelijk bij de waterlijn terecht. Daar een paar keer een golf over mijn voeten gehad, heel vervelend maar ik sprong net iets te laat opzij. Als zwemmer en triatleet natuurlijk niet bang voor water, maar met natte voeten lopen is niet fijn. Zo dicht bij het water was het zand in ieder geval behoorlijk beloopbaar, daar kon dus in ieder geval een klein beetje tempo gemaakt worden. Na verloop van tijd ging dat niet meer, schuin het strand over gestoken om links langs een inham te lopen. Anderen waren minder gelukkig, zij bleven wel langs de waterlijn lopen en moesten daardoor omlopen.

Gelukkig was het zand daar wel redelijk beloopbaar. Het bleef helaas plakken, niet handig. Het beloopbare zand was ineens afgelopen en weer terug in de zachte massa die alle kanten op beweegt zodra je erop stap. Geprobeerd of gewoon wandelen beter was, maar dan was het zo mogelijk nog zwaarder dan wanneer er rustig hard werd gelopen. Dus toch maar een rustige dribbel ingezet om op “bespaar stand” het strand te overleven. Echt hardlopen was niet lekker, daardoor kreeg ik spierpijn in mijn ene been. Niet fijn, er was op dat moment nog zo ongeveer 18km te gaan. Door het gas er niet op te gooien, wat toch een verspilling van energie is, was het in ieder geval niet al te zeer aanwezig.

Manteling..
Aan alles komt gelukkig een eind. Dat eind was in dit geval de duinovergang bij Oostkapelle. Op dat moment liep ik ongeveer 14 minuten achter op het schema wat ik vooraf berekend had.
Daar eerst met vaste grond onder de voeten even rustiger gelopen om wat te herstellen. Even tijd genomen om bij de drankpost nog wat te drinken en in een rustig tempo richting Domburg. Dat ging in eerste instantie wel lekker maar in de tweede klim begonnen de spieren die zich op het strand al gemeld hadden er serieus een mening over te krijgen. Er was vanaf dat moment geen ontkomen meer aan, het klimwerk moest grotendeel wandelend worden gedaan en de afdalingen ook. Op dat moment was het voor mij niet meer mogelijk om de vooraf verzonnen tijd te halen. Jammer, maar het zeker niet waard om te forceren tot het niveau dat het onhoudbaar zou worden Ik sport graag maar dat is het absoluut niet waard.

Alhoewel niet op het tempo wat ik in gedachte had door de Manteling gelopen en bij Domburg gearriveerd. Het traplopen, zowel op als af, was ook absoluut geen feest voor mij. Het fenomeen spierpijn werd tot een hoger niveau getild.

Eenmaal voorbij de laatste trap net voorbij Domburg was de marteling gelukkig even ten einde, tot op de dijk naar Westkapelle, daar moet over de natuurdijk worden gelopen. Doorlopend stukjes klimmen en dalen, geen feest.. maar niet opgegeven. Regelmatig rekkend en rustig hardlopend was het te overbruggen. Eenmaal aangekomen bij het vuurtorentje bij Westkapelle was het leed voorlopig even geleden en kon het tempo weer een klein stukje omhoog. Op naar Westkapelle en de tank. Daar net voorbij begon ik zowaar weer mensen in te halen, tot de waterpost bij het KNRM reddingsstation bij Westkapelle was ik zelfs weer bezig met iets wat daadwerkelijk op hardlopen leek :-)

Westkapelle..
De trap bij het reddingsstation op was niet leuk. Eenmaal boven wel blij er te zijn en weer rustig op weg gegaan richting finish. Het was op dat moment minder dan 7km..  Op de hoger gelegen duinen zie je Zoutelande al liggen.. De rest van de klimmetjes zoveel mogelijk hard blijven lopen en waar nodig stukjes gewandeld. Onderweg stond nog een dorpsgenoot aan te moedigen, altijd leuk! Stukje verder nog een laatste keer gerekt en verder op pad op weg naar het laatste stukje van de race.

Zoutelande — finish..
Loop je over de duinen staan er ineens links en rechts van het pad Kustmarathon vlaggetjes.. Zo super gaaf… Trap af en over het strand voor de laatste kilometers. Gelukkig strand wat lekker stevig was en daarom ook goed beloopbaar. Tussen de palen door en het laatste stukje mul zand.. Het klimmetje daarna voelde heel gemakkelijk, nog een trapje op en bovenop de dijk naar het voor laatste keerpunt. Onderweg stonden mijn broer en neefje met spandoek om aan te moedigen, na een high-five met mijn neefje ging hij mee.. Helaas raakte ik hem na de laatste draai de dijk af kwijt. Net voor de laatste bocht kreeg ik (net als alle andere lopers) een Kustmarathon vlaggetje (Zeeuwse vlag met kustmarathon logo) toegestoken wat ik aanpakte. Zo kon ik letterlijk met vliegend vaan in een tijd van 4:23:03 over de finish..

Na de finish werd ik begroet door familie en vrienden die gelukkig ook iets eet- en drinkbaars mee hadden genomen. Chocomel, ontbijtkoek, flesje cola, banaan.. Exact wat je als hardloper nodig hebt als je net een marathon achter de rug hebt..

Sfeer..
De sfeer die in de laatste 700 meter hing was echt heel bijzonder, dat was aan alles te merken. De organisatie heeft een parcours uitgezet wat op z’n zachtst gezegd uitdagend is maar eenmaal bij de finish wordt dat wel dubbel en dwars goed gemaakt. Iedereen wordt door de organisator met een handdruk op de finishheuvel met een handdruk binnen gehaald.

Resultaat..
De tijd 4:23:03 is goed voor een 222e plaats van de 456 deelnemers in de eigen leeftijdscategorie en 595e plaats  van de 1385 deelnemers.

Ondanks dat ik de doelstelling niet had gehaald ben ik er wel tevreden mee. Volgende keer zal er vast wel een betere tijd komen. Van de andere kant, toen ik 6 jaar geleden voor wat betreft gewicht nog in de categorie “morbide obesitas” zat had ik deze afstand zelfs met de fiets over een vlakke weg niet gemakkelijk in dezelfde tijd kunnen overbruggen. Goed bezig dus..

Tussentijden:
10 kilometer    52:45
Halve marathon    1:56:12
30 kilometer    2:57:36
Bruto tijd    4:23:56
Netto tijd    4:23:03

Hier is duidelijk zichtbaar dat ik tot en met het halve marathon punt nog redelijk op koers lag om binnen de 4 uur te kunnen finishen.

Weersomstandigheden: begon licht bewolkt, na verloop van tijd kwam het zonnetje door. Met 20 graden was het erg lekker om hard te lopen.

Maar..
Ik heb niet het gevoel dat ik een marathon heb gelopen. Hoe zou je jezelf dan moeten voelen? Tja, geen idee eigenlijk. Vermoeid misschien?..  Wellicht was het anders geweest als alles volgens plan was verlopen.. ben benieuwd.

Dit bericht is geplaatst in Wedstrijden. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.